ابو نجید

لغت نامه دهخدا

ابونجید. [ اَ ن ُ ج َ ؟ ] ( اِخ ) عمران بن حصین. صحابی است.
ابونجید. [ اَ ن ُ ج َ ؟ ] ( اِخ ) عمران بن حصین بن عبید. از صحابه کبار است.

از صحابه کبار است