وضع لغوی
مترادفها
قرارداد زبانی، تعیین معنایی
متضادها
وضع حقیقی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] وضع لفظ برای معنا توسط اهل لغت را وضع لغوی گویند. این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.
وضع لغوی، مقابل وضع شرعی و وضع عرفی بوده و عبارت است از وضعی که واضع آن اهل لغت می باشند که لفظی را برای معنایی وضع می کنند، مانند: وضع لفظ «اسد» برای حیوان درنده خاص یا وضع لفظ «انسان» برای حیوان ناطق.
جمله سازی با وضع لغوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تا قرن چهاردهم این ناحیه به عنوان گراد مسکو شناخته میشد. استعمال کلمه «کرملین» برای اولین بار در سال ۱۳۳۱ ثبت گردیده و ریشه لغوی آن نیز مورد مناقشه میباشد.
💡 انگلیسی اسکاتلندی به دلیل ارتباط بین زبان اسکتی و انگلیسی استاندارد پس از قرن ۱۷ به وجود آمد. در نتیجه استفاده از انگلیسی توسط اسکاتلندیها، موجب شد بسیاری از سازوکارهای واجشناسی و انتقال لغوی، اغلب برای ادغام تغییر یابد؛ در نتیجه اغلب ناآشنایان با زبانشناسی این ادغامها را با تاریخ انگلیسی اسکاتلندی اشتباه میگیرند.
💡 در مباحث زبانشناسی، وضع لغوی به معنای آن است که یک واژه برای دلالت بر مفهومی خاص در زبان قرار داده شده باشد تا معنای آن مشخص گردد.
💡 پژوهشگران برای درک ریشههای کلمات، ابتدا باید به بررسی وضع لغوی آنها بپردازند تا بدانند در دوران باستان چه معنایی برای آن اصطلاحات در نظر گرفته شده بود.
💡 تفاوت میان معنای لغوی و معنای اصطلاحی زمانی آشکار میشود که دقت کنیم وضع لغوی هر کلمه در بافتهای مختلف زبان میتواند تغییرات گستردهای داشته باشد.