چتر سیمابی

چتر سیمابی. [ چ َ رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از ماه شب چهارده است. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ). || کنایه از ماه باشد. ( انجمن آرا ). کنایه از ماه که ترجمه فخت است. ( آنندراج ). برای ماه استعمال کنند. ( از فرهنگ نظام ) چتر سیمین. ماه. || کنایه از ماهتاب که ترجمه فخت است. ( آنندراج ). رجوع به ماه و بدر و چتر سیمین شود.

💡 نواهای بساط دهر نذر ناشنیدنها به شور اضطراب دل‌ که سیمابی‌ست درگوشم

💡 سنگ را از بیم خویش آبی کند آب را از خوف سیمابی کند

💡 به بال اضطراب دل زند پر به مژگان جلوة سیمابی اشک

💡 جود اوکی بحر اخضر را نپوشد هر نفس جامه ی سیمابی موجش که در بر می کند

💡 سیمابی شد هوا و زنگاری دشت ای دوست بیا و بگذر از هرچه گذشت

💡 این مفرش و آن کیوان افلاک ورای آن بر کف خدا لرزان ماننده سیمابی