لغت نامه دهخدا
چتر زر. [ چ َ رِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب باشد. چتر زرین. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). برای آفتاب استعمال کنند. ( از فرهنگ نظام ). چتر روز. چتر سحر:
بی جوش خون ز موکب ساغر گذشته ایم
بی چتر زر چو لشکر آتش دویده ایم.خاقانی.رجوع به چتر روز و چتر زرین شود.