نار دشتی

نار دشتی. [ رِ دَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نار هندی. بل. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). رجوع به نار هندی شود.

نار هندی بل.

💡 از غلامان حصاری چو حصاری پره کرد گرد دشتی که بصد ره نپرد مرغ بپر

💡 یکی چشمه دیدم به دشتی فراخ وزو بر زبر برده ایوان و کاخ

💡 من یکتن غریبم و دشتی پر از هراس ویزیر شکستگان ستم دیده بی پناه

💡 ز کشتی شد آن آب ژرف از نهاد چو دشتی در آن کوه تازان ز باد

💡 بگفت ار تو در دشتی از ما بهی از آن ما نزاریم وتو فربهی

💡 وز فرﹼ دولت تو شدستند مهربان بر آهوان دشتی شیران مرغزار