توبه باطنی

[ویکی فقه] پشیمانی از گناه را توبه باطنی گویند.
توبه باطنی مقابل توبه حکمی عبارت است از ندامت از گناه، توأم با عزم بر ترک آن در آینده؛ از این‏رو توبه باطنی (توبه قلبی)، توبه بین بنده و خدای خویش است.
برخی قدما به مناسبت بحث قذف و توبه قاذف، از توبه، یاد، و آن را به باطنی و حکمی تقسیم کرده و گفته‏اند: در توبه باطنی، خروج از توابع و پیامدهای معصیت انجام گرفته واجب است.

💡 کسی که باطنی نیک داشته باشد، ظاهری نیک نیز دارد.

💡 باطنی (منسوب به باطن) می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:

💡 وی پس از حسینعلی شاه به وطن مراجعت و به ترویج آداب شریعت و طریقت و نشر علوم ظاهری و باطنی مشغول گردید.

💡 نیست از سوز درون با ما صفای باطنی دل سیه شد بسکه آتش اندرین ویرانه سوخت

💡 هرچه بینی آن تویی خود را بدان ظاهری و باطنی و جسم و جان