اصل احتیاط شرعی

[ویکی فقه] اصل احتیاط شرعی حکم شرع به لزوم موافقت قطعی با تکلیفِ معلوم به اجمال است.
اصل احتیاط شرعی، مقابل اصل احتیاط عقلی می باشد و آن، یکی از اصول عملی است که از سوی شارع برای تعیین وظیفه عملی مکلف هنگام شک در « مکلف به » جعل شده و به لزوم موافقت قطعی با تکلیف معلوم به اجمال، حکم می نماید.بنابراین، هرگاه مکلف شک نماید که انجام کاری و یا ترک عملی بر او واجب است یا نه، اگر شارع از روی تعبد او را به انجام واجب احتمالی و یا ترک حرام احتمالی، ملزم سازد، اصل احتیاط شرعی، محقق می شود.احادیثی از معصومان علیهم السّلام وارد شده است که بر اصل احتیاط شرعی دلالت دارد، مانند اخبار توقف.