کودیان

لغت نامه دهخدا

کودیان. [ ] ( اِ ) کودین. کودینه. چکش بزرگ یاکلوخ کوب. ( از اشتینگاس ). میخکوب و کدین. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به کودین، کودینه، کدین و کدینه شود.
کودیان. ( اِخ ) دهی از دهستان همایجان که در بخش اردکان شهرستان شیراز واقع است و 390 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

جمله سازی با کودیان

💡 کودیان (شیراز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شیراز در استان فارس ایران است. مردم این روستا از طایفه زندی لک می باشند، و اصالتا لر زند می باشند و با اینکه جز قشقایی هستند ولی ترک نیستند و به زبان لری سخن می گویند.

💡 این روستا از شمال با شهرستان بیضا و روستای خلار؛ از غرب با شهرستان سپیدان و روستای شول؛ از جنوب با روستاهای کودیان و اب پرده و از جنوب شرق با روستای تفریحی قلات و از شرق با شهر شیراز و شهرک گویم ( منطقه ۱۰ شهرداری شیراز ) همسایه است و آخرین نقطه شهرستان شیراز در بزرگراه شیراز - یاسوج محسوب میشود.