درا ویدیان

لغت نامه دهخدا

دراویدیان. [ دِ ] ( اِخ ) نام پرجمعیت ترین نژادهای ساکن هند پیش ازورود مهاجمین آریائی. امروزه این نام به گروهی از ساکنین هند جنوبی به استثنای سواحل غربی اطلاق میشود که قسمت عمده سکنه این ناحیه را تشکیل میدهند و احتمالاً از اعقاب دراویدیان پیش از تاریخ هستند. بعضی از نژادشناسان، دراویدیان را بدو دسته شمالی و جنوبی تقسیم کرده اند: دسته اول شکارچی یا روستائی بدوی اند و دسته دوم مرکب از 5 قبیله نیمه متمدن و چندین قبیله نامتمدن میباشند. ( از دائرةالمعارف فارسی ).

فرهنگ فارسی

نام پر جمعیت ترین نژاد های ساکن هند پیش از ورود مهاجمین آرایائی.

جمله سازی با درا ویدیان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 عارف متابعت نکند قال و قیل را بانگ درا به کار نیاید دلیل را

💡 شامگاهان تا سحر در ولوله بود هر روزم درای قافله

💡 چون منتظر‌ان دراین گذرگاه هست از قبل تو چشم بر راه

💡 زان باز مانده ام که ز اسباب ره مرا جز نالۀ درای و فغان جرس نبود

💡 یهودان که هستند دراین جهان فشانند در راه من مال و جان

💡 دندان باب من، شکستند از جفا کردند سقط محسنم از صدمهٔ درا

چوزه خون یعنی چه؟
چوزه خون یعنی چه؟
کسکن یعنی چه؟
کسکن یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز