توشۀ غیرهمراه

{unaccompanied baggage} [حمل ونقل هوایی] توشۀ متعلق به مسافر یا خدمه که با هواگَرد دیگر حمل شود

💡 او سفر کرد و ز تقویست بره توشۀ او جاودان باد بقای دو جگر گوشۀ او

💡 ای دانۀ دل نهاده در خوشۀ اشک در راه غمت شد سپری توشۀ اشک

💡 گفتم: خواسته از بهر چه به کار آید؟ گفت: تا حق خویشان و نزدیکان بگزاری و به سوی پدر و مادر ذخیره بفرستی و توشۀ آن جهان از بهر خود برداری و دشمن را بدان دوست گردانی و دوست را بی‌نیاز کنی.

💡 مردی او را گفت مرا وصِیّتی کن گفت توشۀ بسیار برگیر این سفر را کی فرا پیش داری.

💡 از آن بخشید گنج خود تمامی که سازد توشۀ ره نیکنامی

💡 طعمۀ سگ را نپسندد خرد آنچه منش توشۀ ره می کنم