لغت نامه دهخدا
مقفر. [ م ُ ف ِ ] ( ع ص ) ویران شده و خراب و خالی از اهل. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اِقفار شود.
مقفر. [ م ُ ف ِ ] ( ع ص ) ویران شده و خراب و خالی از اهل. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به اِقفار شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مدارس آيات خلت من تلاوةٍ-----و منزل وحى مقفر العرصات