لحاظ استعمالی

[ویکی فقه] لحاظ لفظ و معنا، موجود در وقت استعمال لفظ است.
لحاظ استعمالی، از اقسام لحاظ لفظ و معنا و مقابل لحاظ مستعمل بوده و به لحاظی گفته می شود که هنگام استعمال محقق می گردد زیرا استعمال به معنای به کارگیری لفظ و اراده معنای آن است؛ پس هر جا استعمال محقق گردد، باید قبل از آن، لفظ و معنا توسط استعمال کننده تصور و لحاظ شود؛ یعنی لفظ و معنا در ذهن وی حاضر شده و مورد التفات نفس قرار گیرد. این لحاظ را لحاظ استعمالی می گویند.برای مثال، شخص برای استعمال لفظ «اسد» در حیوان درنده، اول لفظ اسد و معنای آن را در نظر می گیرد، آن گاه لفظ را در آن معنا استعمال می کند.

💡 در سال هشتم هجرت، جريانهاى مهمى واقع شد و سوره ها و آياتىنازل گرديد و آن سال از هر لحاظ سازنده بود، اهم جريانهاى آنسال به قرار ذيل است.

💡 اين نقطه است كه به لحاظ امتداد و تعلقش به كثرات چندين هزار عالم به توان چندينهزار عالم از ان ظاهر و چندين هزار مرتبه به توان چندين هزار مرتبه از آن ناشى شدهاست، و در هر مرتبه نامى يافته است.

💡 «این بنا در سال ۱۲۹۸ میلادی (۶۸۸ه‍.ق) بنا شده‌است. تزئینات این مقبره از لحاظ تنظیم دقیق جزئیات قابل توجّه است و تناسب تزئینات آن با برج و ظرافت‌های کار، بر آثار دوران گذشته برتری دارد و تزئینات لعابدار کاشیکاری در اوج تکامل خود نشان داده شده‌اند.»

💡 این جایزهٔ معادلِ استرالیاییِ جایزه‌های اسکار (در آمریکا) و بفتا (در انگلستان) است و در سال ۱۹۵۸ میلادی پایه‌گذاری شد. از سال ۱۹۸۶ میلادی، تولیدات تلویزیونی هم در این جوایز، لحاظ شد.