شیرازه زنی

شیرازه زنی. [ زَ / زِ زَ ] ( حامص مرکب ) شیرازه بندی. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شیرازه بندی و شیرازه زدن شود.

شیرازه بندی.

💡 شیرازه جمعیت مستان خط جام است آزاد بود هر که درین حلقه دام است

💡 گشت در سنگ ملامت به تن زارم پنهان رشته شیرازه جمعیت گوهر باشد

💡 نتوان کرد به شیرازه محشر جمعش هر که زیر و زبر از شوخی جولان تو شد

💡 چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش شیرازه اوراق دل از چین جبین باش

💡 من نه آنم که به شیرازه محشر صائب جسم ویران شده را بار دگر جمع کنم