درهم فتادن

درهم فتادن. [ دَ هََ ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) درهم افتادن. در هرج و مرج افتادن و پریشان شدن. ( از ناظم الاطباء ). || بهم برآمدن. درهم آویختن. جنگ کردن به ریشاریش. بهم تاختن: خواست تا دیگر بار زخمی زند لشکر درهم فتادند و غلبه و ازدحام فریقین مانع شد. ( ترجمه تاریخ یمینی ).
تو گفتی خروسان شاطر به جنگ
فتادند درهم به منقار و چنگ.سعدی.و رجوع به درهم افتادن شود.

درهم افتادن بهم بر آمدن

💡 ز می به آب فتادن مرا زیان دارد شکسته رنگی من بار زعفران دارد

💡 همین که بیم فتادن نباشد اقبال است به چشم کم منگر پستی مراتب را

💡 مجنون، که بدید نامهٔ دوست می‌خواست برون فتادن از پوست

💡 چون قوت دل از مطبخ سودای تو باشد باید به میان رفتن و در لوت فتادن

💡 اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیست ز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست

💡 یکسره بر خواستن از هر دو کون بر قدم دوست فتادن خوش است