ارتداد سامری

[ویکی فقه] ارتداد سامری (قرآن). سامری، عامل ارتداد بنی اسرائیل است.
سامری از جمله مرتدان و گوساله پرستان بنی اسرائیل بود.قالوا مآ اخلفنا موعدک بملکنا ولـکنا حملنآ اوزارا من زینة القوم فقذفنـها فکذلک القی السامری فاخرج لهم عجلا جسدا له خوار فقالوا هـذا الـهکم والـه موسی فنسی... وانظر الی الـهک الذی ظـلت علیه عاکفا لنحرقنه ثم لننسفنه فی الیم نسفا (سامری به آن چه موسی علیه السّلام از سوی خدا آورده بود، ایمان داشت؛ اما از آن جا که طبع مردم به بت پرستی مایل، و خود نیز مجسمه ساز و جاه طلب بود، رفتن موسی را به کوه طور، فرصت مناسبی برای گمراهی قوم خود دید و گوساله ای ساخت و گفت: این خدای شما و موسی است. واژه «نسی» که فاعل آن سامری است، بر این معنا دلالت دارد که او پیش تر ایمان آورده بود؛ اما ایمان خود را فراموش کرد. این احتمال، از آیه ۹۶ همین سوره نیز برمی آید)
کیفر ارتداد
مطرود نمودن سامری از جامعه، کیفر ارتداد وی از سوی خدا است.قال فما خطبک یـسـمری.... قال فاذهب فان لک فی الحیوة ان تقول لا مساس وان لک موعدا لن تخلفه وانظر الی الـهک الذی ظـلت علیه عاکفا لنحرقنه ثم لننسفنه فی الیم نسفا.

💡 4- او براى ما ارتداد و بازگشت از دين را مى خواهد. (وَدّ كَثيرٌ مِن اهل الكتاب لو يردّونكم من بعد ايمانكم كفّارا)(139)

💡 او علامه اى مانند ابن خلدون، رساتر و گوياتر و با تاكيدى بيشتر، علت برگزيدنروايات سيف را، از قبيل اخبار بيعت خلفا و داستانهاى ارتداد و فتوح و يا عام الجماعهمعاويه، كه در تاريخ طبرى پراكنده مى باشند، اعلام داشته و مى گويد:

💡 قلب: البته اگر انسان در حال عصبانيت نعوذبالله به خداى بزرگ توهينى كرد كافرنمى شود، زيرا يكى از شرائط ارتداد و حصول كفر، سب كردن خدا و انكار اوست درحال اختيار، و اما در حال غضب و در حالات غير اختيارى موجب ارتداد نمى گردد. (353)

💡 اشاره: با اغماض از سند، برخى از گناهان بدنى هرچند مسبوق به انكار قلبى است و از آن جهت ارتداد از اسلام يا از ولايت را به همراه دارد، ليكن گاهى خود گناه خارجى مصداق ارتداد است؛ نظير جنگ با رسول اكرم صلى الله عليه و آله و جنگ با كسى كه به منزله آن حضرت و جنگ با او به مثابه جنگ با حضرت رسول صلى الله عليه و آله است.

💡 همچنین شورا یان هوس را به ارتداد محکوم کرد و راه را برای اعدام او باز کرد. ضمناً در پاسخ به درگیری میان دوک‌نشین بزرگ لیتوانی، پادشاهی لهستان و شوالیه‌های توتونی، پیرامون موضوعاتی از قبیل حاکمیت ملی، حقوق پاگان‌ها و خود جنگ تصمیماتی اتخاذ کرد.