ابن قالون
لغت نامه دهخدا
ابن قالون. [ اِ ن ُ ] ( اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن یحیی. از رجال دربار بنی حفص بتونس و حاجب ابوبکر حفصی. سپس از جانب ابوتاشفین بتونس شده و به ابراهیم بن شهید پیوسته است و بعد با ابوبکر حفصی ابن شهید از تونس نفی و در 728 هَ.ق. کشته شده است.
جمله سازی با ابن قالون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قالون در سال ۱۲۰ (قمری) زاده شد و در سال ۲۲۰ (قمری) هم وفات کرد. در کل او ۵۰ بار قرآن را بر نافع خواندهاست.
💡 عیسی بن مینا مدنی زرقی مکنی به اباموسی و ملقب به قالون. او ربیب یعنی (فرزند همسر) نافع بودهاست و چون قرائتش نیکو بودهاست به او قالون میگفتند. قالون به لغت رومی یعنی نیک و نیکو... قالون اصالتاً از مردم روم بودهاست و پدر پدربزرگش از مردمان روم بودهاست که در زمان عمر بن خطاب به اسارت درآمده بود.