دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِحاجِب، ابوحفص عمر بن محمد بن منصور امینی ملقب به عزالدین (۵۹۳ - ۲۸ شعبان ۶۳۰ق /۱۱۹۷- ۹ ژوئن ۱۲۳۳م )، محدث و مورخ دمشقی بود. برخی از منابع کنیه او را «ابوالفتوح » نیز ذکر کرده اند.
وی در دمشق به دنیا آمد و احتمالاً به سبب آنکه جدش، منصور بن مَسْرور، حاجب و دربان امین الدوله حکمران بُصری بوده
ابن مستوفی، مبارک، تاریخ اربل، ج۱، ص۴۰۹، به کوشش سامی خماس صقار، بغداد، دارالرشید.
نخستین بار در دمشق، در ۶۱۶ق /۱۲۱۹م از محضر هبةالله بن خضر بن طاووس استماع کرد. سپس در همان جا از موسی بن عبدالقادر، شیخ موفق، ابن ابی لقمه و ابن البُن حدیث شنید. در ۶۲۴ق وارد اربل شد و در آن جا از شیخ ابوالمعالی صاعد بن علی واعظ واسطی و ابومحمدبدل بن ابی معمر حافظ تبریزی استماع حدیث کرد. آنگاه به بغداد رفت و نزد ابوالفرج فتح بن عبدالله بن عبدالسلام بغدادی و دیگران حدیث شنید.
ابن مستوفی، مبارک، تاریخ اربل، ج۱، ص۴۰۹، به کوشش سامی خماس صقار، بغداد، دارالرشید.
افراد مختلفی از ابن حاجب حدیث شنیده اند، که زکی الدین برزالی، ابو موسی رعینی و جمال الدین بن صابونی از آن جمله اند. همچنین ابن مستوفی گوید که از ابن حاجب حدیث شنیده است.
برزالی، قاسم، مشیخه قاضی القضاة ابن جماعه، ج۲، ص۵۶۲، به کوشش موفق عبدالقادر، بیروت، ۱۴۰۸ق /۱۹۸۸م.
...