لغت نامه دهخدا
( مرقشة ) مرقشة. [ م ُ رَق ْ ق َ ش َ ] ( ع ص ) تأنیث مرقش. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به مرقش و ترقیش شود.
مرقشه. [ م َ ق َ ش َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان چایپار بخش قره ضیاءالدین شهرستان خوی، در2هزارگزی جنوب غربی قره ضیاءالدین و یکهزارگزی غرب راه قره ضیاءالدین به خوی با117 تن سکنه. آب آن از رودخانه آق چای، محصولش غلات و حبوبات، شغل مردمش زراعت و گله داری و صنایع دستی آن جاجیم بافی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).