خوردن و اشامیدن در قران

[ویکی فقه] خوردن و آشامیدن در قرآن. در قرآن مجید آیات زیادی در ارتباط با میل خوردن و آشامیدن وجود دارد و از اینجا که این سنخ آیات معمولا در مقام گوشزد کردن نعمت های الهی به انسان هستند بر فطری بودن لذت و لذیذ بودن نعمت هایی که مورد توجه و یادآوری قرار گرفته اند نیز اشعار دارند.
آیات قرآن با تعابیر و بیانات مختلف، این میل را مورد توجه قرار داده اند که به بعضی از آنها اشاره می کنیم:
← توجه خداوند به روزی انسان
اکنون سوال این است که مطلوبیت و نامطلوبیت وارزش مثبت و منفی اخلاقی در ارتباط با این میل از کجا پیدا می شود؟ در پاسخ به پرسش فوق باید گفت: خوردن و آشامیدن مقداری از غذای حلال و پاک برای سلامتی و توانمند شدن برای بندگی کردن مفید است و ارزش اخلاقی مثبت دارد ولی خوردن و آشامیدنی که یا از جهت مقدار و یا از جهت کیفیت برای جسم و روح انسان مضر باشد از نظر اخلاقی مذموم است.
دیدگاه ارزشی قرآن در اکل
در بررسی این موضوع می توان به آیات مربوط به روزه و آیات مربوط به حرمت بعضی از خوردنی ها و آشامیدنی ها مراجعه کرد. مثل آیه: «یا ایها الذین آمنوا کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم لعلکم تتقون » (ای کسانی که ایمان آورده اید برشما، مانند گذشتگان قبل از شما، روزه واجب گردیده است باشد که تقوا پیشه کنید) که به روزه واجب مربوط می شود.ومثل آیات مربوط به روزه های کفاره: «فمن لم یجد فصیام ثلاثة ایام فی الحج وسبعة اذا رجعتم تلک عشرة کاملة» (پس هر کس که قربانی نیافت بر او است که سه روز در حج روزه بگیرد وهفت روز به هنگامی که به منزل بازگشتید که آنها مجموعا ده روز کامل خواهد شد.) و آیات دیگری (مثل ایه (۱۹۲) از سوره نساء؛ آیات ۸۹ و ۸۵ از سوره مائده) نیز درباره روزهایی که به عنوان کفاره واجب است داریم و در اینجا نیازی به ذکر آنها نیست.
← کفاره برخی گناهان
...

💡 و همين توهم باعث شده كه خيال كنيم تخلف مسببات از اسباب عاديهمحال است، هر جا جسم هست سنگينى و سقوط نيز هست، هر جا حركت هست نزديكى به مقصدنيز هست، هر جا خوردن و نوشيدن هست سيرى و سيرابى هم هست و مانند اينها، در حالى كهدر بحث اعجاز گفتيم درست است كه ناموس عليت و معلوليت و به عبارتى ديگر وساطتاسباب ميان خداى سبحان و ميان مسببات حق است،

💡 در انسان‌ها، اگونیست‌های سروتونین (برای مثال، فنفلورامین، دکسفنفلورامین، فلوکستین)، گرسنگی، خوردن و وزن را کم می‌کنند.

💡 خلاصه حديث آن است كه: با اين آيه، آن دو حكم نسخ گرديد، و ازاول شب تا طلوع فجر خوردن و آشاميدن جايز شد و نيز در شب رمضان حرمتعمل مقاربت از بين رفت. اين روايت در مجمع البيان نيز از تفسير قمىنقل شد، و نيز اين مطلب در كافى و تفسير عياشى هممنقول است، اهل سنت نيز در كتابهاى خويش نقل كرده اند، و خلاصه اين مطلب آن است كه:حكمى در خارج از قرآن وجود داشت و آيه قرآنى آن را نسخ كرد.

💡 «مادرهای باتجربه شیرده یاد می‌گیرند که الگوهای خوردن و نیاز نوزادان متفاوت است. نیازهای مکش برخی از نوزادان در درجه اول شیردهی دیده می‌شود، دیگر نوزادان ممکن است به مکیدن‌های بیشتری از پستان بعد از تغذیه نیاز داشته‌باشند، حتی اگر آن‌ها واقعاً گرسنه نباشند. نوزادان در هنگام تنهایی، وحشت‌زدگی یا درد نیز نیاز به پرستاری دارند.»

💡 چون از آن خواب سعادت مآب بيدار شدم، از بيم كشتن، آن خواب را براى پدر و جدّ خودنقل نكردم و اين گنج يگانه را در سينه، پنهان داشتم و آتش محبّت آن خورشيد فلك امامت،روز به روز در كانون سينه ام، مشتعل مى شد و سرمايه صبر و قرار مرا، به باد فنامى داد تا به حدّى كه خوردن و آشاميدن، بر من حرام شد و هر روز چهره ام كاهى مى شد وبدن مى كاهيد و آثار عشق پنهان، در بيرون، ظاهر مى گرديد.