ابن حجاج محمدطالب بن حمدن

[ویکی نور] «ابن حاج، ابوعبدالله محمد طالب بن حمدون سلمی» (متوفی 9 ذیحجة 1273ق)، مورخ، قاضی و فقیه مالکی. او از پدرش حمدون و برادرش محمد و ابوعبدالله یازغی و شیخ عبدالقادر کوهن و احمد بن کیران و جز آنان دانش آموخت. از شاگردان و راویان وی محمد بن احمد بنانی مراکشی، ابوالعباس احمد بن محمد بن حمدون و شیخ قاسم قادری قابل ذکرند.
1. الأزهار الطیبة النشر فی المبادی العشر؛
3. حاشیة علی شرح الإتقان و الأحکام؛
4. حاشیة علی شرح یحرق علی لامیة الأفعال لابن مالک؛
5. حاشیة علی شرح میارة علی منظومة ابن عاشر؛
6. العقد الجوهری من فتح الحی القیوم فی حل شرح الأزهری علی مقدمة ابن آجروم؛

💡 8- زبيدى درباره انگيزه اصلى بازداشت مهانى، خود را به بى خبرى مى زد و از طرحاصل مساءله ابا مى ورزيد. و در آن، سرنوشت خطير هانى مندرج بود. و بدينوسيله امكاندر خواست آزادى او وجود داشت. ليكن زبيدى وانمود ساخت كه مساءله صرفا ناشى ازاختلافات دو نفره هانى و والى مى باشد. لذا نيازمند كمترين تلاش و تحقيقى نيستزبيدى به اين ترتيب اعتراف مى كند كه امير حق دارد براىحل مسائل و مشكلات شخصى، هر كه را بخواهد در كاخ خود نگاهدارد. در حالى كه اينقضيه بسيار فراگير بود و از اختلاف شخصى بالاتر. و حتى از دايره يك قبيله فراترمى رفت؛ يعنى آنكه مساءله جنگ ميان دو ديرگاه و نظرگاه بود كه مى خواست آينده مردم وحكومت را تعيين كند. و همين مطلب بود كه ابن حجاج به سادگى از كنار آن مى گذرد.

💡 3- هنگامى كه قصر به وسيله انبوه بيشمار افراد مذحج محاصره مى گردد، ابن زيادمضطرب نشده و درمانده نمى گردد، بلكه با آرامش به قاضى اشاره مى كند تا نقش خودرا ايفا نمايد؛ چون كه طبق قرار با ابن حجاج مطمئن است پس از موعظه قاضى، محاصرهپايان خواهد يافت و افراد قبيله، عقب نشينى خواهند كرد.