ابن عبدان

[ویکی فقه] اِبْن ِ عَبْدان، ابوالفضل عبدالله بن عبدان بن محمد بن عبدان همدانی (د صفر ۴۳۳/ اکتبر ۱۰۴۱)، فقیه شافعی است.
از تاریخ ولادت وی اطلاعی در دست نیست. بیشتر منابع از او به عنوان عالم و مفتی همدان یاد کرده اند.
مشایخ و راویان حدیث
در بغداد از ابوالحسین ابن اخی منتمی، ابن خباب، عثمان ابن المنتاب، ابوحفص کتّانی و المخلص استماع کرده و از دیگر مشایخ وی می توان صالح بن احمد، جبریل، علی بن حسن بن ربیع و ابوبکر احمد بن علی معروف به ابن الال را نام برد. نیز کسانی همچون محمد بن عثمان، احمد بن عمر، ابن عبدوس و پدرش و علی الحسنی از او روایت کرده اند
فرد موثق
ذهبی به نقل از شیرویة بن شهردار، وی را موثق دانسته است نیز ذهبی به نقل از همو گوید: به خطّ ابن عبدان دیدم که نوشته بود، در خواب دیدم: خدای تعالی به من سخنی فرمود که در آن مرا از خودستایی نسبت بدانچه به من داده است، بیم داد. گفتم: من در نفسم فرو تر از آنم. فرمود برترین سخن که شایسته است مردم را بدان فرا خوانند «الا له الخلق و الامر» است ابن عبدان از کسانی است که قنوت را در نماز و تر در طول سال مستحب دانسته اند.
آثار
...

💡 این اثر، مجموعه گفته‌های علمی بزرگترین پزشکان یونان، ایران و هند مانند بقراط، جالینوس، دیسقوریدوس، ارجیجانس، فولس، اربیاسیوس، روفس، دیوجانس، تیاذوق، یوحنا، سرابیون، ابن ماسویه، محمد زکریا، حنین بن اسحق، مداینی، ابن سینا، ابن عبدان، دمشقی، عبدوس و شرک هندی را دربر می‌گیرد.