منتمی
مترادفها
وابسته، متعلق
متضادها
بیگانه، نامربوط
لغت نامه دهخدا
منتمی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نسبت کننده با کسی و منسوب شونده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ).منسوب شده به کسی. ( ناظم الاطباء ). آنکه خود را به کسی یا چیزی نسبت کند: بل که بسیار ملتجیان و منتمیان به هرحال از ایشان برگشتند. ( عتبةالکتبة ).از حوادث ایام در ضمان امان محمی و به حسن عاطفت مامنتمی پشت به دیوار فراغت بازدهی. ( مرزبان نامه چ قزوینی ص 203 ). خون خلقی از منتمیان درگاه به هر کوی و ساباط بر زمین ریختند. ( نفثةالمصدور چ یزدگردی ص 25 ) || باز پران از جایی به جایی. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). بازی که از جایی به جایی پرد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انتماء شود.
فرهنگ معین
(مُ تَ ) [ ع. ] (اِفا. ) کسی که خود را به کسی یا چیزی، نسبت کند.
فرهنگ عمید
۱. آن که خود را به کسی یا چیزی نسبت بدهد.
۲. بازی که از جایی به جای دیگر بپرد.
جمله سازی با منتمی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دستور شرق و غرب که بارایش آفتاب مانند ذرّه است به خورشید منتمی
💡 او که به عنوان یک پژوهشگر برجسته شناخته میشود، به مجموعهای از دانشگاههای معتبر جهان منتمی است که در زمینههای علمی بسیار پیشرفته فعالیت میکنند.
💡 این سازمان بزرگ حقوق بشری به گروهی از فعالان بینالمللی منتمی است که تمام تلاش خود را برای برقراری عدالت در سراسر جهان به کار میگیرند.
💡 هر فردی که به این انجمن علمی منتمی باشد، موظف است اصول اخلاقی و قوانین سختگیرانهای را که برای حفظ اعتبار گروه وضع شده، رعایت کند.