ابن اخباری محمد بن اسحاق طبری اصفهانی

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ابن اخباری محمد بن اسحاق طبری اصفهانی، از محدّثین اصفهان بوده است.
حافظ ابوالعبّاس محمّد بن اسحاق بن ابراهیم طبری، از محدّثین است، به اصفهان آمده، و از همام و تمتام و محدّثین مصر حدیث روایت می نمود.
ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۲، ص۲۵۷.
۱. ↑ ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبداللّه، ذکر اخبار اصفهان، ج۲، ص۲۵۷.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۱۵۰.
...

جمله سازی با ابن اخباری محمد بن اسحاق طبری اصفهانی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 1121- محمد بن عبدالله، نواده عثمان، معروف به ديباج، منضور دوانيقى درسال 142 هجرى در حران او را بكشت و سرش را به خراسان فرستاد.

💡 حديث: 1 حدثنى محمد بن الحسن رضى الله عنهقال حدثنى الحسين بن الحسن بن ابان عن الحسين بن سعيد عن النضربن سويد عن موسىبن بكر عن زراره عن ابى جعفر قال ملك موكليقول من نام عن العشاء الى نصف الليل فلا انام الله عينه.

💡 و در همين كتاب است كه ابن جرير از محمد بن كعب قرظى روايت كرده كه گفت: وقتىرسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم ) دستور داد سگها را بكشند مردم سؤال كردند: يا رسول الله چه چيز از جنس سگان براى ماحلال است ؟ در پاسخ مردم آيه زير نازل شد كه: (يسئلونك ما ذااحل لهم...).

💡 شمس الدین، محمد بن نصیر (نصر) سیستانی از خطیبان برجسته و شاعران بزرگ، در میان قرن ششم و هفتم هجری می‌زیسته‌است. وی دارای کتبی از جمله مجمع البحرین بوده به قول امین احمد رازی، مؤلف کتاب هفتم اقلیم، این کتاب (مجمع البحرین) میان شریعت و حقیقت پیوند زده‌است. عوفی می‌نویسد: در سیستان از سجزی شنیدم که افتخار سیستان در سه چیز است: شیر، امیر و شعر ابن نصیر.

💡 62- ر.ك: الكلينى، محمد بن يعقوب، الكافى، ج 1، ص 501، ح 7؛ المفيد، محمدبن محمد بن النعمان، الارشاد فى معرفة حجج الله على العباد، ج 2، ص 312 - 309.شايان ذكر است كه برخى از اهل تحقيق سال 234 ق. را به عنوانسال ورود حضرت هادى، عليه السلام، به سامرا ذكر كرده اند. ر.ك: الصدور، محمد،تاريخ الغيبة الصغرى، ص 108 - 107.

💡 حديث: 4 و بهذاالاسناد عن الحسين بن سعيد عن محمد بن سنان عنعبدالله بن سنان عن الحلبى عن ابى عبدالله عليه السلامقال سالته عن صلاه العيدين هل قبلهما صلاه او بعدهماقال ليس قبلهما و لا بعد هما شى.