گرمیش کلا

گرمیش کلا. [ گ َ ک َ ] ( اِخ ) رجوع به گرمیج کلا شود.

💡 چنان از شوق دل بی تاب گردید که از گرمیش آتش آب گردید

💡 چون نماند گرمیش بفرستد او چون نماند تری و نم بدهد او

💡 بزاری پیش آن سیمین برافتاد چنان کز گرمیش آتش درافتاد

💡 چون هوا ز آفتاب گرمی یافت گرمیش بر وجود کوزه بتافت

💡 چنان شد زآتش سودای او گرم کز آن گرمیش نعل اسب شد نرم

💡 گرمیش را ضجرتی و حالتی زان تبش دل را گشادی فسحتی