کین وری

💡 کنون عاشق این کس بدان دختر است بدین کین من در دلش اندر است

💡 این قصه نه زان روی چو ماه افتادست کین رنگ گلیم ما سیاه افتادست‌

💡 سرم پر ز دردست و دل پر ز خون جز از کین ندارم به مغز اندرون

💡 جان است ملک ز دیده دل طلبش کین چشم تو جای جلوه جان نبود

💡 برخیز تا حکایت می در چمن کنیم کین گفتگوی بر سر آب روان خوشست