کروکر خندیدن

کروکر خندیدن. [ ک ِرْ رُ ک ِ خ َدی دَ ] ( مص مرکب ) خندیدن به صدای بلند. کره زدن. خندیدن به آواز بلند و به اتصال. هرهر و کرکر کردن.

💡 کار ما نیست در این باغ چو گل خندیدن آنکه چون غنچه کرم کرد دهان ما را بس

💡 بود ز همدمی جاهلان بی تمکین که جام را نرسد لب بهم ز خندیدن

💡 زخاکم لاله می روید ز اشکم غنچه می خندد تماشاگاه وحدت خوشنما خندیدنی دارد

💡 آنچنان در دهن تیغ به رغبت بروم که فراموش کند صبح ظفر، خندیدن

💡 بزور جهل درد بر تنت لباس وقار مده چو غنچه گریبان بدست خندیدن

💡 صبح جان بر سر یک چند دم سرد گذاشت عمر کوتاه کند همچو شرر خندیدن