لغت نامه دهخدا
کافور جودانه. [ رِ ج َ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نوعی کافور است بغایت خوشبوی، بوئیدن آن درد سر را نافع باشد و خوردن آن قطع شهوت جماع کند. ( جهانگیری ) ( برهان ) ( آنندراج ) ( شعوری ج 2 ص 258 ). کافور رباحی. رجوع به کافور و کافور رباحی شود.