لغت نامه دهخدا
( پیشه آتش ) پیشه آتش. [ش َ / ش ِ ت َ ] ( اِ مرکب ) کنایه از کار شیطان بود. ( انجمن آرا ). کنایه از کارهای شیطانی باشد. ( برهان ).
( پیشه آتش ) پیشه آتش. [ش َ / ش ِ ت َ ] ( اِ مرکب ) کنایه از کار شیطان بود. ( انجمن آرا ). کنایه از کارهای شیطانی باشد. ( برهان ).
💡 به صید لاغر خونین دلان که پردازد؟ که صید پیشه این بوم و بر، شکار خودست
💡 ما را ز تو دلبری گمان آمد راست ای دوست ترا پیشه همان آمد راست