پسند امدن

( پسند آمدن ) پسند آمدن. [ پ َ س َ م َ دَ ] ( مص مرکب ) خوش آمدن. مطبوع افتادن. مقبول گشتن. گزیده آمدن. احساب. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ):
نیاید جهان آفرین را پسند
بفرجام پیچان شویم از گزند.فردوسی.چو بشنید رومی پسند آمدش
سخنهای او سودمند آمدش.فردوسی.نیاید پسند جهان آفرین
نه نیز ازبزرگان روی زمین.فردوسی.نگه کن بدین تا پسند آیدت
به پیران سر این سودمند آیدت.فردوسی.بگیتی نگه کن رستم بسی
ز گردان نیامد پسندش کسی.فردوسی.همی گشت چندان که آمد ستوه
پسندش نیامد یکی زان گروه.فردوسی.نگه کرد خسرو به هر کس بسی
نیامد ز گردان پسندش کسی.فردوسی.از این بد نباشد تنت سودمند
نیاید جهان آفرین را پسند.فردوسی.هر آن چیز کانت نیاید پسند
دل و دست دشمن بدان درمبند.فردوسی.پسند تو آمد؟ [ سیاوش ] خردمند هست ؟
از آواز به یا ز دیدن بهست ؟.فردوسی.ندارم من از شاه خود باز پند
وگرچه نیاید مر او را پسند.فردوسی.نیاید جهان آفرین را پسند
که جویند بر بی گناهان گزند.فردوسی.چو از کار آن نامدار بلند
براندیشم آنم نیاید پسند.فردوسی.از آن گفتم این کم پسند آمدی
بدین کارها فرهمند آمدی.فردوسی.چو دید اردوان آن پسند آمدش
جوانمرد را سودمند آمدش.فردوسی.یکی نامه فرمود پس پهلوی
پسند آیدت چون ز من بشنوی.فردوسی.نیامدش [ تور را ] گفتار ایرج پسند
نه نیز آشتی نزد او ارجمند.فردوسی.چوبهرام را آن نیامد پسند
همی بد ز گفتار خواهر نژند.فردوسی.پسند آمدش سخت بگشاد روی
نگه کرد و بشنید گفتار اوی.فردوسی.اگر شاه بیند پسند آیدش
هم آواز من سودمند آیدش.فردوسی.از ایشان پسندآمدش کارکرد
به افراسیاب آن زمان نامه کرد.فردوسی.فروماند سیندخت زین گفتگوی
پسند آمدش زال راجفت اوی.فردوسی.

( پسند آمدن ) ( مصدر ) گزیده آمدن خوش آمدن مقبول گشتن مورد قبول واقع شدن مطبوع افتادن.

💡 بهمن جعفری(زاده-١٣٧۵مشهد) فوتسالیست و عضوِ تیم ملی فوتسال ایران است. و در حال حاضر بازیکن گیتی پسند می‌باشد.

💡 ز روزگار همین حالتم پسند آمد که خوب و زشت و بد و نیک درگذر دیدم

💡 مرا از فضل سرشاری که دارم این پسند آمد که در بزم ادب ته می‌توانم کرد زانو را

💡 عرض كرد: و همين را مى گويم و همينطور نيز هستم و از آنچه گفتم كه بواسطهنپسنديدن خدا مورد پسند شما و فرشتگان نيز نبود، توبه كردم.

💡 ز روزگار و جهانم همین پسند آمد که زشت و خوب و بد و نیک بر گذر دیدم