هفت نژاد فلک

هفت نژاد فلک. [ هََ ن ِ دِ ف َ ل َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) به معنی هفت مشعله است که کنایه از سبعه سیاره باشد یعنی هفت کوکب. ( برهان ).

بمعنی هفت مشعله است که کنایه از سبعه سیاره باشد یعنی هفت کوکب

💡 که آن بدگهر، شاه را دشمن است نژاد و نیای وی آهرمن است

💡 نباید که با این نژاد و گهر بدین شیرمردی و چندین هنر

💡 که بود اندر آن دشت بنگاهشان نژاد اسد خواند آگاهشان

💡 من از نسل مهراج دارم نژاد چه مهراج شاهی ز مادر بزاد

💡 چنین گفت با رستم زال زر که پنهان نماند نژاد و گهر