نیک روشی

نیک روشی. [ رَ وِ ] ( حامص مرکب ) نیک روش بودن.

خوش رفتاری نیکو کرداری.

💡 مریدِ عشقم و الّا به حکمِ اونروم که می نماید ازین خوب تر به من روشی

💡 کار مژگان سیه مست تو شد کج روشی هر که برخاست ز میخانه چنین برخیزد

💡 هرکسی را روشی باشد و رویی و رهی راه و روی و روش ما به درِ اهلِ صفاست

💡 صفتی است حسن او را که به وهم در نیاید روشی است عشق او را که به گفت بر نیاید

💡 ملکا و پادشاها روشی کرامتم کن که بدان روش بگردم ز بدی و بدگمانی

💡 به صغیر آنچه رواخواه شوی حکم تراست ز وفا یا ز جفا هر روشی بگزینی