نکو طالعی

نکوطالعی. [ ن ِ ل ِ ] ( حامص مرکب ) خوش اقبالی. نکوطالع بودن. رجوع به نکوطالع شود.

خوش اقبالی. نکو طالع بودن.

💡 ز زخم نیست مرا طالعی چو صید حرم وگرنه شیوه خورشید تیغ آختن است

💡 طالعی کو که برم مست شبی یا روزی کله از سر بنهد بند قبا بگشاید

💡 به طالعی که ببسته است ز ابتدای وجود به پیش طالع عالیش بر سپهر میان

💡 صبحش نوید دولت بیدار می دهد خورشید طالعی که شبی بیشتر نشست

💡 آزاد بنده که شود پای بند او برگشته طالعی که در این دام اسیر نیست

💡 به طالعی که امارت همی فزود شرف به ساعتی که سعادت همی نمود اثر