نرم گویی

نرم گویی. [ ن َ ] ( حامص مرکب ) نرم گو بودن. نرم زبانی. نرم گفتاری. رجوع به نرم گو شود.

نرم گو بودن نرم زبانی نرم گفتاری

💡 از بسکه شکفته گل گل، از خار رهت گویی گل خار است دل پر خونم

💡 چون گرد میان تو در اید گویی ماریست که حلقه میشود بر کمری

💡 که خواهم قصه ای نشنیده گویی سخن از هرچه گویی، دیده گویی

💡 من نهادم دستم، بر دهان مستم تا تو گویی که تو دادهٔ گویایی

💡 تو چندان که گویی سخن گوی باش خردمند باش و جهانجوی باش