نرم گو
مترادفها
خوشسخن، ملایمسخن
متضادها
تندگو، خشن، تندخو
لغت نامه دهخدا
نرم گو. [ ن َ ] ( نف مرکب ) نرم گفتار. نرم زبان. که به ملاطفت و مدارا با مردم سخن گوید.
فرهنگ فارسی
نرم گفتار نرم زبان.
جمله سازی با نرم گو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به دیریان سخن نرم گو که عشق غیور بنای بتکده افکند در دل محمود
💡 شخصیتهای داستانهای کلاسیک معمولاً به عنوان افرادی نرم گو توصیف میشوند که با کلمات آرام و متین خود، بر قلب شنوندگان تأثیر عمیق و ماندگاری میگذارند.
💡 در محیطهای کاری حساس، برخورد با یک مدیر نرم گو میتواند باعث کاهش تنشهای موجود و ایجاد فضای دوستانه و همکاری بهتر بین کارکنان شود.
💡 او با وجود داشتن قدرت و نفوذ زیاد، همواره یک فرد نرم گو بود که هیچگاه با صدای بلند با دیگران صحبت یا بحث نمیکرد.