[ویکی اهل البیت] مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی با همکاری انتشارات صدرا مجموعه «یادداشت های استاد مطهری» رحمه الله را در قالب یک نرم افزار کتابخانه ای تولید نموده است. در این برنامه، قابلیت های ذیل قابل دستیابی است:
ارائه یادداشت های استاد شهید مطهری طی ۱۱ مجلد در موضوعات گوناگون از قبیل:
بخش تولیدات نرم افزاری، بازیابی: 30 مهر 1392.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دا وینچی را کهنالگوی «فرد رنسانسی» دانستهاند. وی فردی بینهایت کنجکاو و خلاق بود. وی نظریات خود را در مجموعه یادداشتهایی که بالغ بر هزاران صفحه هستند، ثبت کردهاست. او طرحهای مبتکرانهای را برای ساخت سلاحهایی مانند توپهای بخار، ماشینهای پرنده و ادوات زرهی ارائه کرده بود، هرچند که بسیاری از آنها هرگز ساخته نشدند.
💡 گوگول از سال ۱۸۳۵ تا ۱۸۴۲ مشغول نگارش مجموعهٔ داستانهای پترزبورگی (شامل داستانهای دماغ، پرتره، کالسکه، بلوار نفسکی، یادداشتهای یک دیوانه و شنل) بود که در آنها استادیِ نویسنده در قلمروهای جدیدی جلوه مییافت: گوگول در این داستانها در مقام روایتگر شهرها رخ مینماید که عمق تضادهای اجتماعی موجود در شهر را به چشم دیده و دریافته است.
💡 دو هفته بعد از مراسم خاکسپاری دیوید گمل، همسر او استلا گمل، با ناشر مجموعهٔ تروی تماس گرفت و به او گفت به کمک ۷۰٬۰۰۰ کلمهای که همسرش قبل از مرگ نوشته و دستنوشتهها و یادداشتهای او، تصمیم دارد آخرین کتاب مجموعهٔ تروی را به اتمام برساند؛ و اینگونه بود که در سال ۲۰۰۷ جلد سوم از مجموعهٔ «تروی» به نام «سقوط پادشاهان» توسط استلا گمل منتشر شد.
💡 آدامز در مقالات اخیر خود با عنوان «چرا مردم عکس میگیرند» و ” زیبایی در تصویر” از نگرشهای محافظهکارانه در عکاسی انتقاد میکند. از سال ۱۹۷۴ به مدت حدوداً پنج سال رابرت آدامز تجربه متفاوتی از عکاسی در شب داشت. برخی از کتابهای مشهور و منتشر شده او عبارتند از: محلههای مسکونی و تجاری (۱۹۷۶)- بهشت (۱۹۹۹) – یادداشتهایی برای دوستان (۱۹۹۹)- غرب از کلمبیا (۱۹۹۵)- آنچه ما با خود میآوریم (۱۹۹۵).
💡 حاکمیت ایران بر این جزایر در کتابها، اسناد تاریخی، نقشههای جغرافیایی و به خصوص در اسناد رسمی، گزارشهای اداری و یادداشتهای وزارت خارجه و دفتر امور هندوستان در انگلیس در خلال قرنهای ۱۷ و ۱۸ و بخش اعظم قرن ۱۹ و در اسناد و نقشههای روسیه و آمریکا نیز منعکس شدهاست.[۲۳]
💡 براساس گفتهٔ فرانسیس پسر داروین، این کتاب «بهطور گستردهای مورد بررسی قرار گرفت و هیجان بسیاری در میان تودهٔ مردم برانگیخت.» مقالهٔ مهمی در تایمز لندن در تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۸۸۰، یادداشتهایی را از آشنایان و دوستان گردآوری کرد. دکتر ژولیوس ویسنر استاد دانشگاه وین بر این کتاب نقدی نوشت.
