مملکت ارایی

( مملکت آرایی ) مملکت آرایی. [ م َ ل َ / ل ِ ک َ ] ( حامص مرکب ) عمل مملکت آرا. آرایش مملکت. کشورآرایی: سنت او عدل فرمایی و سیرت او مملکت آرایی. ( سندبادنامه ص 250 ). بقاباد پادشاه دادگر و خسرو هفت کشور را در دادفرمایی و مملکت آرایی. ( سندبادنامه ص 218 ).

( مملکت آرایی ) آرایش مملکت کشور آرایی.

💡 یک جام شراب صد دل و دین ارزد یک جرعهٔ می مملکت چین ارزد

💡 توئی یوسف ز چاه افتاده بر ماه بتخت مملکت بنشسته چون شاه

💡 مملکت را کدخدائی مثل او انس و جان در جمله بحر و بر نیافت

💡 از جور عشق تو دل و جانم خراب شد در مملکت تعدی سلطان اثر کند

💡 ز تختگاه سلونی از آن علم بفراخت که بود مملکت لو کشف مسخّر او