مسیحای شیرازی

مسیحای شیرازی. [ م َ ی ِ ] ( اِخ ) ولد ملا نویدی شیرازی. از شعرای دوره صفویه و متخلص به ناطق. این شعر از اوست:
قدم کمان شده و از تنم توان رفته
عصا بود به کفم تیر از کمان رفته.

ولد مرحوم ملا نویدی شیرازی از شعرای دوره صفویه است و تخلصش ناطق است

رجوع شود به:شیرازی، محمدمسیح ( ـ شیراز ح ۱۱۲۵ق)

💡 درد خود گر به مسیحای زمان عرض کنیم می زند بر در بیچارگی از چاره ما

💡 کدامین غنچه در گلزار می سازد مسیحای که از گلهای باغ امروز بوی درد می آید

💡 دامن اهل تجرد با گرانجانی مگیر بر مسیحای سبکرو بار چون سوزن مشو

💡 او اعتقاد داشته‌است که در زمان مسیحایی تمامی جنتیل‌ها نیز موحد خواهند شد.

💡 ای مسیحای زمان ای که به اعجاز سخن اثر و نام حکیمان سلف زنده کنی