محمدسرور الکوزایی قندهاری
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] محمد سرور الکوزایی قندهاری، متخلص به واصف، از روحانیون دانشمند، نویسنده و مبارز افغان در قرن چهاردهم هجری بود.
پدرش مولوی احمدجان خان، از دولتمردان و دانشوران و ادیبان بلندپایه دوره عبدالرحمن خان (۱۲۹۷-۱۳۱۹ق) بود و محمد سرور خان واصف زیر نظر او پرورش یافت و در علوم دینی و ادبی به استادی رسید و در میان دانشوران و ادیبان روزگارش معروف شد.
← تدریس
۱. ↑ جنبش مشروطیت در افغانستان، ص ۳۸. ۲. ↑ دانشنامه ادب فارسی،ج۳، ص۸۹۶-۸۹۷.
منبع
دانشنامه های انقلاب اسلامی و تاریخ ایران، برگرفته از مقاله « اَلکوزایی قندهاری، محمد سَرور».
...
جمله سازی با محمدسرور الکوزایی قندهاری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 محمدسرور رجائی در مرداد ۱۴۰۰ بهدلیل ابتلا به کرونا درگذشت. افراد و نهادهای مختلف از جمله سید عباس صالحی، وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، بهمناسبت درگذشت او پیام تسلیت صادر کردند.
💡 هیئت داوران: علیرضا فولادی، محمدسرور مولایی، بهادر باقری.
💡 محمدسرور رجایی (۱۳۴۷–۷ مرداد ۱۴۰۰) نویسنده، شاعر و روزنامهنگار افغانستانی بود.
💡 محمدسرور رجائی در یادداشتهای مطبوعاتی که سرانجام در سال ۱۴۰۰ به صورت کتابی با عنوان «خونشریکی» منتشر شد به این باور شخصی خود اشاره کرده است که مردم افغانستان و ایران بر «سفرهٔ مشترک فرهنگ» نشسته و از همدلی به «خون شریکی» رسیدهاند. او، گفتوگو را حلقهٔ مفقودهٔ ارتباطات فرهنگی دو ملت و ایران را وطن فرهنگی مهاجران افغانستانی میدانست.