لولی گری

لولیگری. [ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل کردن چون لولی. تباهکاری زن.
- امثال:
لولی گری تخم نیست که بکارند.
هرکه لولیگری کرد لولی است.

۱- مانند لولیان رفتار کردن. ۲- فساد زن: لولی گری تخم نیست که بکارند.

💡 سودای عشق لولی دزد سیاه کار بر زلف چون رسن بخزیدن گرفت باز

💡 ساده جلوه گر آورد که این غلمانست لولی شنگ بجست و بدل حورا کرد

💡 ترسا بچه‌ای لولی همچون بت روحانی سرمست برون آمد از دیر به نادانی

💡 (ای لعل تو جان بخش ترا ز عیسی مشرب چشم تو فریبنده تر از لولی مشرب)

💡 چون برسد کوس تو کمتر جاسوس تو گردد هر لولیی صاحب طبل و علم

💡 وز شهر تنم چو لولیان آواره است هر روز به منزلی و هر شب جائی