غراب اعصم

غراب اعصم. [ غ ُ ب ِ اَ ص َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زاغ سرخ پا و سرخ منقار. و گفته اند: آنکه در بال وی پرسفیدی باشد و نادرالوجود است. ( از اقرب الموارد ).

زاغ سرخ پا و سرخ منقار و گفته اند: آنکه در بال وی پر سفیدی باشد و نادر الوجود است

💡 دود گلخن کی رسد در آفتاب چون شود عنقا شکسته از غراب

💡 در عرض گاه زینت بزم تو فی المثل طاووس وقت جلوه نماید کم از غراب

💡 هم غریو تو چون غریو غریب هم خروش تو چون خروش غراب

💡 سپهبد از آنجای چون پیل مست به پشت غراب تکاور نشست

💡 کمتر از جغد و غراب اهل جهانند صغیر که نسازند در این منزل ویرانه به هم

💡 تقریباً در میانه این بریدگی تقریباً از هر دو طرف یک تورفتگی وجود دارد که تا حدودی آن را منقبض می‌کند و محل اتصال سرآرنج و زائده غرابی (کورونوئید) را نشان می‌دهد.