شمر خوانی

شمرخوانی. [ ش ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) عمل و شغل شمرخوان. ( فرهنگ فارسی معین ).

عمل و شغل شمر خوان.

💡 گر آن بود که به خوانی مرا به یاری خویش کنم اجابت و یاری نیارمت کردن

💡 راز آسمان‌ها را در نگاه ما خوانی نور صبحگاهی را بر جبین ما بینی

💡 بدیدم عشق خوانی را فتاده به خاک و خون بگفتم: « چون فتادی؟ »

💡 ز دامن تو ندارم به تیغ دست امید که گر به قهر برانی به لطف وا خوانی

💡 به هر خوانی مکش دست و مرو پیش قناعت کن به این نان پاره خویش

💡 سطری نوشته پنجهٔ قدرت به آب زر گر تیغ شاه خوانی وگر آیهٔ ظفر