شاباش گفتن

شاباش گفتن. [ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) شادباش یا شاه باش گفتن. زنده باش گفتن، و رجوع به شاباش شود.

شاد باش یا شاه باش گفتن نده باش گفتن.

💡 چون پری‌بانو بدان دیوان چمید نعره شاباش تا کیوان رسید

💡 شمس الحق تبریز چه آتش که برافروخت احسنت زهی آتش و شاباش زبانه

💡 نگذاردش آن عشق که سر نیز بخارد شاباش زهی سلسله و جذب و تقاضا

💡 شاباش زهی حال که از حال رهیدیت شاباش زهی عیش صبوحی و صباحی

💡 میفت از ره مخور بازی به شاباش به هر حالی که هستی با خدا باش

💡 گفت شاباش این دل آزادتان باده خوردستید، بادا یادتان