سپر افکنان

سپرافکنان. [ س ِ پ َ اَ ک َ ] ( ق مرکب ) در حال تسلیم شدن. در حال ِدست از جنگ کشیدن با حال عجز و فروتنی:
نوفل سپرافکنان ز حربش
بنواخت بفرقهای چربش.نظامی.رجوع به سپر افکندن شود.

در حال تسلیم شدن دست از جنگ کشیدن

💡 که بد آن بد اختر هم از دشمنان بدندی به فرمانش سنگ افکنان

💡 حذر کن ز آسیب جادو زنان به دستان سرانداز پا افکنان

💡 قضا گفت: زانسان شوم چیردست که شیر افکنان را کنم زیر دست