سوزنک یخی

💡 ″مردان جوان، خال‌کوبی می‌کردند و این کار توسط آن‌ها به میزان کمی انجام می‌شد؛ کم‌تر از زنان؛ چراکه این کار درد داشت و مردان برای رسیدن به مردانگی کامل می‌بایست این کار را می‌کردند و این موضوع دیگری است. آن‌ها سوراخی روی حشفه ایجاد می‌کردند به این صورت که: ابتدا نوک کیر را با قرار دادن بین دو بند که از جنس بامبو باود، بی‌حس می‌کردند. سپس با قرار دادن سوزنک‌های کِپفِرمِن، که پیش‌تر از جنس بامبو ساخته می‌شده، حشفه را سوراخ می‌کردند. بعد بامبوها را به همراه سوزنک‌ها بیرون می‌آوردند و به زخم‌ها اجازه می‌داند تا مداوا شوند. بعد از این جریان، حلقه یا سوزنک‌های مسی که مربع‌های چوبی بدان‌ها وصل بود و به‌طور ماندگاری سخت‌کار بودند، را داخل سوراخ‌ها می‌گذاشتند. به ویژه مردان شجاع و قوی از این کار، و گذاشتن دندان‌های بزرگ خوششان می‌آمد. آن‌ها گاهی دو حلقه در مسیرهای متفاوت قرار می‌دادند. این کار تا خوب شدن فرد یک ماه طول می‌کشید و فرد دردی در هنگام عمل حس می‌کرد که قابل تحمل بود. ″

💡 با کاهش شدید دمای هوا در شب‌های زمستانی، قطرات آب از سقف‌ها شروع به یخ زدن کرده و سوزنک یخی بسیار ظریفی بر روی زمین شکل می‌گیرند.

💡 در طبیعت قطبی، مشاهده پدیده تشکیل سوزنک یخی بر روی سطح دریاچه‌ها می‌تواند نشان‌دهنده تغییرات دمایی ناگهانی و شرایط بسیار سخت محیطی برای موجودات زنده باشد.

💡 هنرمندان با دقت بسیار زیادی از ساختار شفاف و درخشان سوزنک یخی در آثار هنری خود استفاده می‌کنند تا زیبایی‌های ظریف و گذرا را به نمایش بگذارند.