سقیم کردن

سقیم کردن. [ س َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) ناقص کردن. معیوب نمودن:
شیر دندان نمود و پنجه گشاد
خویشتن گاو فتنه کرد سقیم.ابوحنیفه اسکافی ( از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 388 ).

ناقص کردن معیوب نمودن

💡 صبحدم نرگس چو چشم از خواب مستی برگشاد نسخه ئی دیدم سقیم از غمزه جادوی دوست

💡 عافیت را همچو من رنجوردرد عشق کرد دلبری کز چشم بیمارش شفا یابد سقیم

💡 اندکی از ابتلایش کشف شد بهر خلیل بی‌تامل از جگر زد ناله انی سقیم

💡 نه بگیرم گفت و پند آن حکیم دل نگردانم بهر طعنی سقیم

💡 شاه جوهر در دلت گشته مقیم تو چنین افتاده اینجا ای سقیم

💡 آنها که بی تو در دل و جان سقیم ماست از درد خود بپرس که یار قدیم ماست