مسعود رازی

مسعود رازی. [ م َ دِ ] ( اِخ ) از شعرای دوره غزنوی. رجوع به مسعودی رازی شود.

نام وی در ترجمان البلاغه که بسال ۵٠۷ تحریر شده مسعود غزنوی آمده است و چهار بیت از اشعار او در آن کتاب ثبت است که دو بیت آن همانست که در تاریخ بیهقی بنام مسعود رازی ذکر شده و آن در شرح جشن مهرگانی است که امیر مسعود در سال ۴۳٠ برپا داشته بود. عوفی در لباب - الالباب از شاعری بنام مسعود رازی نام برده که در سلک همراهان مسعود غزنوی بوده است. نظامی عروضی در شمار شاعران عهد غزنوی یکی را بنام مسعودی ذکر کرده است. مسعودی یا مسعودی رازی معاصر سلطان مسعود در حدود سال ۴۳٠ که دچار غضب سلطان شده و به هندوستان تبعید گردید و بعد از آن خبر ما از احوال او منحصر است باین اشاره از ابوالفضل بیهقی که میگوید در روز پنجشنبه هیجدهم ماه جمادی الاخری سال ۴۳۱ ه.ق. امیر مسعود [ بجشن نوروز بنشست و هدیه های بسیار آورده بودند.... مسعود شاعر را شفاعت کردند سیصدر دینار حله فرمود و هزار دینار مشاهره هر ماهی از معاملات جیلم و گفت همانجا میباید بود اما از ابیاتی که بنام مسعود رازی در کتب تذکره آمده است غیر از این دو بیت: [ مخالفان تو موران بدند مار شدند بر آر زود زموران مار گشته دمار که اژدها شود ار روزگار یابد مار] و چند بیت دیگر بیشتر نمیباشد.

💡 بکم شاعری آن دهد کف رادت کی محمود غازی به مسعود رازی