سرکه فشاندن

سرکه فشاندن. [ س ِ ک َ/ ک ِ ف َ / ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) طعنه زدن:
بس کن از سرکه فشاندن زآن لب میگون که من
دل بر آن میگون لب سرکه فشان خواهم فشاند.خاقانی.

طعنه زدن.

💡 از ما همه جان و سر فشاندن و ز جانب دوست یک نگاه است

💡 دلی که باید از افتادگی گشاده شود ببر فشاندن دامان و آستین مگشای