زخمه ٔ کاسه

زخمه کاسه. [ زَ م َ / م ِ ی ِ س َ / س ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چوبهای باریکی که کاسه بدان نوازند. و مراد از کاسه، طاسه باشد که پیش امرا و سلاطین نوازند. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). و رجوع به زخمه ریختن شود.

چوبهای باریکی که کاسه بدان نوازند مراد از کاسه طاسه باشد که پیش امرا و سلاطین نوازند

💡 چو افسر زخمه جمشید بشنید دمیده سبزه گرد سوسنش دید

💡 خمش کردم ولیکن عشق خواهد که پیش زخمه‌اش تنبور باشم

💡 نقش بی خامه نقاش که دید نغمه بی زخمه مطرب که شنید

💡 چو بر زخمه فکند ابرشیم ساز در آورد آفرینش را به آواز

💡 سخن به ذوق بود در مذاق بنشیند به صفحه کلک «نظیری » چو زخمه بر چنگ است

💡 زخمه شهنازی و نوای قمر خواه وان سخنان کز بهار دارند از بر