حسن فیضی

حسن فیضی. [ ح َ س َ ف َ ] ( اِخ ) رجوع به حسن سیم کش زاده شود.

💡 هر آن فیضی که میریزد ز گردون در اینجا خاک دارد بیچه و چون

💡 میراب زندگی ز حیات ابد نیافت فیضی که من ز چشم گهربار یافتم

💡 ناچار فیضی از کف صدر جهان برد ورنه نباشد این همه در در یسار چشم

💡 درمان دماغ و دل مخمور سلیم است آن نشأه ی فیضی که به جام مل صبح است

💡 بازم نفس به لجه فیضی شناورست کش کمترین صدف شرف هفت گوهرست

💡 عاشق ز رفتن دل بی‌تاب می‌برد فیضی که خاک از آمدن آب می‌برد