حالی نوائی

حالی نوائی. [ ] ( اِخ ) او را دیوانی است بترکی. ( کشف الظنون ).

او را دیوانی است بترکی

💡 او از نوادگان رضاقلی نوائی، منشی‌الممالک عصر فتحعلی شاه قاجار، به‌شمار می‌آمد

💡 دوش از بزم نشاط ما نوائی برنخاست تار گفتی بی تو موی کاسه طنبور بود

💡 مطرب عشق عجب ساز و نوائی دارد زخم هر زخمه که زد راه بجائی دارد

💡 مفتقر را شوری از اندیشه بیرون در سراست هر دم او را از غم بانو نوائی دیگر است

💡 ای ماه روی ساقی ای دلبر عراقی بنشین بزن نوائی خیز و بیار باده